nothing lasts forever, sweetheart.

Πράγματι, τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Δεν σημαίνει όμως πως τελειώνει. 

Πονάει όταν το συνειδητοποιείς.

Νιώθεις πως έχεις ένα περίεργο, τεράστιο βάρος, από αυτό που όταν αναπνέεις νομίζεις πως θα φύγει, κι όμως μόλις ξεφυσάς γυρίζει πίσω.

Νιώθεις και ένα τεράστιο κενό.

Αυτό είναι το χειρότερο..

Τί σκέφτομαι;

θάλασσα.

ναι αυτό σκέφτομαι.

την αιωνιότητα την νιώθεις τόσο κοντά..Λίγο ακόμα και θα την ακουμπήσεις στα ακροδάχτυλα σου..

Τρομακτικά κοντά...

να σου υπόσχεται πως θα είναι εκεί.Ότι κι αν συμβεί.

Ξέρεις πως η τρικυμία δεν κρατά πολύ..Περιμένεις..

Βρίσκεται παντού.Άλλες φορές τόσο κοντά που νομίζεις πως θα σε πνίξει..Κι όμως δε κουνιέσαι.Δεν κάνεις καμία κίνηση να την αποφύγεις.Έχεις το στόμα ανοιχτό και αφήνεις το νερό να σε πνίξει να γεμίσουν τα πνευμόνια σου νερό και να μην αφήνεις κανέναν να σε σώσει.

ανοίγεις τα μάτια και ζεις ακόμα.

περίεργο έτσι;

τα χείλη σου έχουν γεύση αλάτι..

κατάλαβα πως τίποτα δεν είναι αιώνιο.

τίποτα δεν κρατάει για πάντα.

ανοίγεις τα μάτια και ακόμη πνίγεσαι, τα κλείνεις και ζεις.

σκοτάδι.

ούτε κι εγώ με καταλαβαίνω..                                        

αυτό το ''για πάντα'' με σκοτώνει.         

Κι άν μείνει τ'όνειρο μισό,

κι αν το φιλί χαθέι κι αυτό,

ένα να λές σαν να'ναι χθές..

πως μ'αγαπάς χίλιες φορές...

''φίλοι''

Ποτέ δεν ξέρεις αρκετά έναν άνθρωπο.
Ακόμα κι αυτοί που λες πως ξέρεις καλύτερα και από τον εαυτό σου.
Ξέρεις τις σκέψεις τους, τις κινήσεις τους, την αγάπη τους προς εσένα.
Μιλάω για αυτούς τους ''φίλους'' που ενώ ήταν αδέρφια σου κατάντησαν να σέρνονται πίσω από όλους αυτούς με τις μάσκες.Που υπόσχονται να σου δώσουν και σένα μια, ώστε αυτή η κακία και η κομπλεξικότητα να μην φαίνεται. 
Να σε ρίχνει στα παγωμένα πατώματα και να μένει εκεί απορροφώντας κάθε είδος αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς.
Μιλάω για αυτούς που η ζήλια φανερώνει το αληθινό τους πρόσωπο. Τον μοχθηρό.
Εκείνο που πολύ καλά έκρυβαν.
Το χειρότερο είναι πως πίσω από την υποτιθέμενη ευτυχία προσπαθούν να Δελεάσουν και άλλους που αγαπάμε.Τους ρουφάνε και τους χαλάνε.
Δεν λυπάμαι για μένα.
Λυπάμαι για σένα.


Δεν υπάρχει τίποτα πιο σκληρό από την απογοήτευση.
και την δίνεις απλόχερα.


καληνύχτα΄.

εγώ και η καρδούλα μου!

πολύ μαυρίλα έχει πέσει τελευταία.
αχ δεν ήμουν έτσι, καθόλου έτσι!
ο χειμώνας φταίει;
όχι μου αρέσει ο χειμώνας..
ας μην πω τι φταίει, αλλά τέλος πάντων.
αδερφάκι έχεις δίκιο.
η ζωή είναι πολύ μικρή για να την χαραμίσεις σε κατσουφιασμένες  εκφράσεις και κλάματα που δημιουργούν ρυτίδες.
αλλά ναι ρε γαμώτο πως μπορεί ένας να σου χαλάσει την διάθεση τόσο πολύ.
ναι είναι τα μαθήματα είναι η γκρίνια είναι και το μπερδεμένο το κεφάλι που δεν ξέρεις τι σου γίνεται!
ξέρεις, είναι πολύ δύσκολο να γυρίσεις σελίδα.
να καθήσεις κάτω να πάρεις μια ανάσα και να αποφασίσεις.
τελικά, μάλλον το δύσκολο κομμάτι είναι το άν πρέπει να καθήσεις κάτω και να το κάνεις.
πάλι βομβαρδίζομαι.
δεσποινάκι ναι η κίρκη ήταν η πιο σωστή γυναίκα!
τελειώνω λοιπόν και βγάζω τα συμπεράσματα μου.
εμείς ξέρουμε καλύτερα τι είναι καλό για εμάς, εμείς και η καρδούλα μας.

άργησα λίγο ε;


η αυριανή λοιπόν μέρα θα έχει κάτι άλλο.
2 Μήνες έμειναν, δίνουμε τελειώνουμε και μετά καλοκαίρι. θα φροντίσω να κάνω ότι αγαπάω, και να βάλω ένα τεράάάστιο Χ σε όσους και ότι δεν μου κάνουν καλό.
ένα ωραιότατο τέλος και μια πανέμορφη αρχή!


κι ας είναι χάλια ο καιρός, εγω θα χαμογελάσω γιατί οι καιροί δεν είναι για κατάθλιψη.


φιλιά πολλά καλή week σε όλους.
Nighty night'


ηλιάνα

ήχοι.

  Ακούει τα βήματα σου όταν περπατάς.
Έχει κλειστά τα μάτια κι όμως καταλαβαίνει πως είναι τα δικά σου.
Πες το διαίσθηση.
Έχει έναν κόμπο στο στομάχι.
Θέλει τόσο πολύ να ανοίξει τα μάτια της να σου πεί να σταματήσεις να περπατάς.
Την βασανίζει αυτός ο ήχος.
Τα βήματα αυξάνονται.
Ακούγονται όλο κ πιο κοντά.
Ξέρει πως δεν μπορεί να τα αποτρέψει από το να έρθουν.
Ιδρώνει.
Κρατάει την αναπνοή της.
Φοβάται μήπως ακουστεί.
Σφίγγει τισ γροθιές της.Συσσωρεύει όλη την οργή της.
Σφίγγει τα χείλη της..
Κρύβεται.
Ανοίγει τα μάτια της.
Τα βήματα σταμάτησαν.


σταμάτησαν;






ακόμα πλησιάζεισ μα δεν σ'ακουω..

ήλι.

11 λεπτά.

  
   Ο έρωτας  κάνει τον άνθρωπο να αφήνει το φαγητό, τον ύπνο, την δουλειά του, την ησυχία του.Πολλοί άνθρωποι τον φοβούνται επειδή, όταν έρχεται γκρεμίζει ότι παλιό βρίσκει μπροστά του.

  Κανείς δεν θέλει να αποδιοργανώνεται ο κόσμος του. Γι' αυτό πολύς κόσμος κατορθώνει να θέτει υπό έλεγχο αυτή την απειλή και να κρατήσει όρθιο ένα σπίτι ή μια σχέση που έχει πλέον ρημάξει. Είναι οι μηχανικοί των περασμένων πραγμάτων.

  Άλλοι άνθρωποι σκέφτονται ακριβώς το αντίθετο : παραδίνοτναι χωρίς δεύτερη σκέφη, προσδοκώντας να βρούν στον έρωτα τις λύσεις για όλα τους τα προβλήματα. Φορτώνουν στον άλλο όλη την ευθύνη για την ευτυχία τους και όλο το φταίξιμο για την δυστυχια τους. Είναι πάντα μες την ευφορία επειδή έχει συνβεί κάτι υπέροχο ή μέσα στην κατάθλιψη επειδή έγινε κάτι το απροσδόκητο που τα κατέστρεψε όλα.

να διώξεις μακριά τον έρωτα ή να του παραδοθέις τυφλά?

δεν ξέρω..


11 λεπτά.
paulo coelho.


-''μην παραδίνεσαι ηλιανάκι ποτέ σε κάτι που σου κάνει κακό, μην δίνεις αξία σε τίποτα που δεν σου αξίζει. μην κομματιάζεισ την καρδιά σου σε κάποιον που την κομματιάζει με τόση ευκολία.''
ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ φίλη μου.
- aποχωρώ!

ἡ σκέψη, τῆς σκέψεως,τῇ σκέψη, τὴν σκέψην, ὦ.....

κλείνω τα μάτια.
προσπαθώ να δω ένα αύριο.
τίποτα.
όχι δεν θα μιλήσω απαισιόδοξα..
ίσως να έχει και την γοητεία του αυτό το ατέρμονο τίποτα.
πρόσωπα σκόρπια, μόνο πρόσωπα χωρίς τα σώματα.
με μάτια κενά.
ψυχρά χρώματα παντού..ο χειμώνας θα φταίει...
Έτσι αρχίζει μια ιστορία.
μια φορά κι έναν καιρό.
μόνο που δεν ήταν μια φορά..
Φοβάμαι.
γιατί η σκέψη μου με βάζει σε δίλημμα.
τί κάνουμε λοιπόν;
αυτό που λέει η καρδιά μας ή αυτό που πρέπει;
δεν ξέρω..
σκόρπιες εικόνες και πάλι.ζεστές αυτή τη φορά.
φιλί αποχαιρετισμού,ένα τραγούδι, αναμνήσεις μιας Θεσσαλονίκης, το βράδυ μια αγκαλιά.
''μην βιαστείς να πεις τέλος.''


αν έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στα πρέπει και στα θέλω, διαλέγεις τα πρέπει, αρκεί να τα θές πολύ, όπως λέει και μια ψυχη!

thank you δημ*
καλό βράδυ 
xxx

valentines day?WHYYY

Ημέρα αγίου Βαλεντίνου σήμερα.Ο ήλιος λάμπει τα πουλάκια τιτιβίζουν, παντού υπάρχουν καρδούλες, μπαλονάκια, αρκουδάκια ,λουλουδάκια, και εγώ έχω μόνο μια ερώτηση.
ΓΙΑΤΙ?
είμαι μάλλον από τα λίγα κορίτσια που θεωρούν την ''γιορτή'' αυτή βλακώδης.
ε, εντάξει κάποτε σαν μικρό ροζ κοριτσάκι έβαζα κι εγώ την μέρα αυτή σε καρδούλα στο ημερολόγιο και χάζευα τα λούτρινα και τις λάκτες, έφτιαχνα δωράκια υπερπαραγωγή για το μπόιφρεντ..


Έχει καταντήσει μια υπερκαταναλωτική, άκρως εμπορική μέρα.
Ένα must που δεν καταλαβαίνω.
Οι περισσότεροι μάλιστα το ξέρουν οτι είναι ανόητη, και μπαίνουν κι εκείνοι στο τρυπάκι της υποχρέωσης στο να πάρουν κάτι καρδουλένιο.


Για μένα όμως πρέπει να δείχνουμε την αγάπη μας όχι μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις, αλλά οποιαδήποτε μέρα.Εκεί κρύβεται όλη η αξία και όλη η μαγεία.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το να ξυπνάς το πρωί και να βλέπεις ένα απλό τριαντάφυλλο.. Ή ένα όμορφο πρωινό.Γιατί πολύ απλά δεν το περιμένεις.


Δεν σκοπεύω να το χαλάσω περισσότερο στα ερωτευμενάκια
άν και για μένα είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες.
''χρόνια σας πολλά''

ήλι.