Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Δαγκώνουμε κάτω χείλος και καταπίνουμε αλάτι.

               Εμείς λοιπόν είμαστε αυτοί που θα καταρρίψουμε τα πάντα.

      Είμαστε εμείς που θα μάθουμε στους άλλους ότι οι έρωτες δεν είναι παραμύθια με δράκους και μάγισσες και φίλτρα. Εμείς φτιάχνουμε το δικό μας φίλτρο και το ονομάζουμε τρέλα, ταξίδια, κρυφά φιλιά και φανερά σ ‘ αγαπώ.            Εκεί που είσαι γυμνός από λέξεις, από βλέμματα που υπόσχονται πολλά, αλλά όχι τα πάντα. Φίλτρα με αλκοόλ με γεύση από τα πιο γλυκά χείλη και τις πιο τρελές αυταπάτες. Εκεί που η ηδονή ξεδιπλώνει καπνούς που σε ζαλίζουν, που σου μαυρίζουν τα πνευμόνια αλλά σου ανοίγουν τα μάτια με τα βλέφαρα κατεβασμένα. Αφήνεσαι σε ένα αδιέξοδο αλλά ξέρεις πως θα τον βρεις τον δρόμο και ας είναι μακριά..

Μακάρι οι προσδοκίες μας να ευθυγραμμιζόντουσαν με την πραγματικότητα. 



3 σχόλια:

  1. Γιατί είμαστε ότι επιλέγουμε τελικά..

    Αν οι προσδοκίες μας συμβάδιζαν με την πραγματικότητα ίσως τότε να μην υπήρχε ζωντάνια στο παιχνιδάκι που λέγεται ζωή! Δεν θα παλεύαμε για τίποτα...Ότι αξίζει πονάει και είναι δύσκολο!
    Πολύ αληθινό άρθρο, μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Eξακολουθείς να γράφεις υπέροχα και να μας μαγεύεις!
    Να το προσέξεις αυτό! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εσυ απλα να γεμιζεις το βλεμμα σου με οτι σε ευχαριστει και αυτο θα το ξερεις παο τα συναισθηματα που σου βγαζει

    ΑπάντησηΔιαγραφή