Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

απογευματινοί θόρυβοι που ξύπνησε η νύχτα.

   Με σαγιονάρες και σορτσάκια γυρνάμε τα βράδια σπίτια μας..
Κάτω  από φεγγαροφωτισμένους ουρανούς με λίγα αστέρια και ταλαιπωρημένες πατούσες, από πλακόστρωτα και ζεστή άμμο.
Με μικρές καληνύχτες, νηφάλιες αγάπες και μεθυσμένα από αλάτι μηνύματα..  
Ξαπλώνουμε σε βρεγμένα σεντόνια και κουρασμένες σκέψεις, αναμένοντας κ ονειρεύοντας.
Ακολουθούν ζεστές αχτίδες που μπαίνουν από σάπια, κλειστά πατζούρια και σκόνες από αλκοολικές ανάσες.
Να μυρίζει καφές  και τελειωμένο καλοκαίρι.
Μέσα σε χούφτες από κοχύλια, που δεν μιλούν πια για θάλασσα.

Μου λείπεις.




3 σχόλια:

  1. πόσο βαρύ αυτό το καλοκαίρι που κάθε χρόνο φεύγει...τι μας κανει...ωραια περιγραφή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. είσ' ωραία. να γράφεις πιο συχνά να μας εμπνέεις ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή