merci merci mon amour!

Λοιπόν λοιπόν λοιπόν!
θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο νερινάκι που με σκέφτηκε και μου χάρισε αυτό το βραβειάκι :






γι'αυτό και την ανάτρηση μου την αφιερώνω σε κείνη.
δεν θα ακολουθήσω την παράδοση σύμφωνα με την οποία πρέπει να πω 7 πράγματα για μένα, γιατί το έχω κάνει και παλαιότερα.


χαρίζω λοιπόν το βραβειάκι αυτό σε όόόλους μου τους φίλους εδώ, αφού δεν μπορώ να ξεχωρίσω 15.


φιλιά πολλά, καλό βράδυ, και να χαμογελάτε. :*












ήλι
xxxx

κρυώνω..

...μόνο αυτό το άγγιγμα..
από αυτό που ίσα ίσα σε αγγίζει..
νιώθεις όλο το σώμα σου να ανατριχιάζει και δεν μπορείς να προσδιορίσεις που σε έχει ακουμπήσει.
έχεις κλειστά τα μάτια, αλλά ξέρεις οτι σε κοιτάει..είσαι σίγουρη.
νιώθεις την ανάσα του λίγο στον ώμο..
..μόνο αυτή και σε ζεσταίνει..
τα χέρια κάτω από το μαξιλάρι..κρυώνουν..είναι μόνα τους.
χαμογελάς..
ένα φιλί,
μια καληνύχτα,
και τα πιο όμορφα όνειρα.






αυτό μου λείπει.

καλό βράδυ σε όλους.

''τέλος;''

   

     Υπάρχει κάποια στιγμή στην ζωή σου, που λίγο πριν κλείσεις τα μάτια να κοιμηθείς, και λίγο πρίν τα ανοίξεις το πρωί, ψελίζεις μία λέξη τόσο σιγά που ίσα ίσα μπορέις εσύ ο ίδιος να ακούσεις.Κι αυτή είναι τέλος.Περνάνε οι μέρες οι μήνες. Και αυτή η λέξη έχει ανακαθήσει πιο καλά στους γκρεμούς των χειλιών σου και τώρα πια μπορείς και την ακούς.Πέρνεις μια βαθιά ανάσα και καταλαβαίνεις πως ήρθε η στιγμή να την φωνάξεις, όχι στον κόσμο αλλά σε σένα.Είναι πολύ δύσκολο αυτό.Όταν όσα μοιράζεσαι ακόμα και το κάθε άκρο της ζωής σου, το σπίτι σου, τους ανθρώπους σου, την καρδιά ,σου τις σκέψεις σου, το κάθε κύτταρο του κορμιού ,σου ξαφνικά να βρεθούν μετέωρα με μόνο κτήτορα εσένα τον ίδιο.Δυστυχώς όμως οι αναμνήσεις δεν σβήνουν.Γελάνε από πίσω σου κοροϊδευτικά και βρίσκουν την ευκαιρία να σε τρυπήσουν με τα μικροσκοπικά καρφάκια τους.

δύσκολες μέρες έρχονται, 

κι ακόμη πιο δύσκολες νύχτες, 

με προσευχές στο φεγγάρι να σε προσέχει.

ηλιάνα..

βραβείο.

ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στον μικρό πρίγκιπα για τα παρακάτω βραβεία!

πρέπει λοιπόν να πώ μερικά πράγματα που αγαπάω

• καταρχήν αγαπάω τα χαμόγελα των δικών μου ανθρώπων.Eίναι αυτά  που μας κάνουν να χαμογελάμε και εμείς.

• αγαπάω τα ταξίδια.καινούρια μέρη, καινούριοι άνθρωποι καινούριες εμπειρίες, και μοναδικές στιγμές.

• αγαπάω την θάλασσα, γιατί με ηρεμεί.

• τέλος αγαπάω την σοκολάτα.Για αυτονόητους λόγους για μένα είναι πηγή ευτυχίας.

παραδίδω λοιπόν τα βραβεία και στους φίλους μου>> με τυχαια σειρα..

αλλάζοντας*                 

Nonis 

iLiAs                           

ολα θα πανε καλα...

Xrusafh 

Dark13Sun 

Μικρό Ξωτικό

Sleepless

SpaceExplorer

Claire D. T

Παναγιώτης

Summertime Blues

Δaνaη

ΛΙΑΚΑΔΑ

ΝΥΧΤΟΛΟΥΛΟΥΔΟ

Κάποια*

k.Mer

ka-pa

serenata

Lyriel

Αλλιωτικο και απ'αλλου φερμενο!!

Nalia

νερίνα ღ

δεν πιστεύω να ξέχασα κάποιον.

καλό βράδυ σε όλους!

ηλιάνα

xxx

Σιγή.

Ξαπλωμένη στο κρεβάτι.

Με ρώτησες τι ακριβώς νιώθω.

σιγή.

Δεν ξέρω τι νιώθω.

Μόνο το σώμα μου να καίει και ένα καρφί να διαπερνάει το κεφάλι μου.

Έχω τα μάτια μου κλειστά να μην με βλέπω.Να προσπαθώ να μην σκέφτομαι,

το πρόσωπο σου να περιμένει μια απάντηση.

Τόσα μπερδεμένα συναισθήματα και να μην ξέρω ποιο από αυτά μου ανήκει.

μάλλον το κενό.

Οι περισσότεροι σκεφτόμαστε το κενό σαν μια απύθμενη μαύρη άβυσσο. Εγώ πάλι θεωρώ πως είναι κατάλευκη.Το ατελείωτο το λευκό σε τυφλώνει. Στο μαύρο δεν βλέπεις τίποτα εξ αρχής. Οι πληγές σου κρύβονται στο σκοτάδι και μετά από λίγο νιώθεις πως απλά κοιμάσαι. Στο λευκό όμως βλέπεις φωτεινά όλες τις πληγές.. Σκέφτεσαι το πως θα αποδράσεις, τρελαίνεσαι και θες απεγνωσμένα να βγεις από εκεί μέσα ή απλά να σταματήσεις να πέφτεις γιατί πονάς κ προτιμάς να προσγειωθείς, να πέσεις να χαθέις μόνο και μόνο για να μην πονάς άλλο από αυτή σου την άγνοια.

Θυμήθηκα τότε πως περίμενες μια απάντηση. Δεν ξέρω, πλέον, είπα. Δεν μπορώ να σου απαντήσω.

Κι ύστερα κοιμήθηκα.

Με μια τόσο βαθιά και γεμάτη αγκάθια ανάσα,που ευχόμουν να με κρατήσει για όλο το βράδυ. 

αποχωρώ.
ήλι

xxx 

πόλη χίονι..

Όσο μ’ αγάπησες τόσο σε πρόδωσα

Όσο με πρόδωσες σ’ είχα αγαπήσει

                              Όσο με άφηνες τόσο σε άφηνα

Κι όσο με μίσησες με έχω μισήσει...

Κλείνω τα μάτια και βλέπω το αύριο

Κι είναι ένα αύριο δίχως εικόνες

Ίσως να ζει η αγάπη μεθαύριο

Ίσως περάσουν κι αυτοί οι χειμώνες

Είναι η πόλη μας τώρα πια φάντασμα

Μοιάζει με πίνακα που έχει ξεβάψει

Κι έχει απομείνει μονάχα η θάλασσα

Να μου θυμίζει ότι έχω ξεχάσει

Έτσι κοιτάζω την πόλη που αγάπησα

Όταν σε είχα σε αυτή συναντήσει

Έτσι κοιτάζω την πόλη που άφησα

Όταν στην άβυσσο μ’ είχες αφήσει...

#43

ηλιάνα.

...''μέσα απο τις σταγόνες.''

   


Ήταν από αυτές τις βροχερές μέρες σήμερα.Μου αρέσει η βροχη.Κρύβει μια μελαγχολία.Ίσως να μαι ανόητα ρομαντική.Μου αρέσει να βγαίνω έξω και να κοιτάω τον ουρανό.Απίστευτο το πως εμφανίζονται από το πουθενα εκατομύριες κλωστές από νερο.Μου αρέσει ο ήχος της.. Με ηρεμεί.Δε με νοιάζει να βρέχομαι.. Άνοιξα τα πατζούρια και κοίταξα ψηλά.Όλα ήταν γκρι.Τα φύλλα έσταζαν ακόμα..
   Όλη αυτή η ατμόσφαιρα με κάνει και αναπολώ.Ένιωθα γαλήνια και ανησυχητικά ήρεμη. Δεν είχα διάθεση να μιλήσω μου αρκούσαν οι σκέψεις μου.Ο κρύος καιρός κάνει το δέρμα μου να φαίνεται ακόμα πιο χλωμό από ότι είναι.Σου άρεσε αυτό. Πονάει όταν πνίγεις όσα νιώθεις. Έχω την ανάγκη να φωνάξω, αλλά δεν έχω την δύναμη να το κάνω..


Δεν το κατάλαβα αλλά αποκοιμήθηκα.Είχα το πρόσωπο σου στο μυαλό μου κι αυτό αρκούσε. Ξύπνησα το πρωι. Η μέρα ήταν ακριβώς ίδια...
Ήταν όλα τόσο καθαρά.Γι αυτό μου αρέσει.Ξεθολώνει τα πάντα. Αφήνει μια διαύγεια. 
  Η μέρα κύλησε ομαλά κατέληξα εξουθενωμένη κάτω από τα σκεπάσματα. Πριν αφεθώ μια σκέψη πέρασε το μυαλό μου.Μια διαπίστωση καλύτερα.       Συνειδητοποίησα  αυτό που η ίδια απέφευγα.Ήμουν αμετάκλητα και επικίνδυνα ερωτευμένη.

...''κι αν πονάω, δεν πειράζει, σε βλέπω μέσα απο τις σταγόνες''


και τρελαίνομαι στην ιδέα οτι φεύγεις.
να προσέχεις.
ήλι σου.