Σιγή.

Ξαπλωμένη στο κρεβάτι.

Με ρώτησες τι ακριβώς νιώθω.

σιγή.

Δεν ξέρω τι νιώθω.

Μόνο το σώμα μου να καίει και ένα καρφί να διαπερνάει το κεφάλι μου.

Έχω τα μάτια μου κλειστά να μην με βλέπω.Να προσπαθώ να μην σκέφτομαι,

το πρόσωπο σου να περιμένει μια απάντηση.

Τόσα μπερδεμένα συναισθήματα και να μην ξέρω ποιο από αυτά μου ανήκει.

μάλλον το κενό.

Οι περισσότεροι σκεφτόμαστε το κενό σαν μια απύθμενη μαύρη άβυσσο. Εγώ πάλι θεωρώ πως είναι κατάλευκη.Το ατελείωτο το λευκό σε τυφλώνει. Στο μαύρο δεν βλέπεις τίποτα εξ αρχής. Οι πληγές σου κρύβονται στο σκοτάδι και μετά από λίγο νιώθεις πως απλά κοιμάσαι. Στο λευκό όμως βλέπεις φωτεινά όλες τις πληγές.. Σκέφτεσαι το πως θα αποδράσεις, τρελαίνεσαι και θες απεγνωσμένα να βγεις από εκεί μέσα ή απλά να σταματήσεις να πέφτεις γιατί πονάς κ προτιμάς να προσγειωθείς, να πέσεις να χαθέις μόνο και μόνο για να μην πονάς άλλο από αυτή σου την άγνοια.

Θυμήθηκα τότε πως περίμενες μια απάντηση. Δεν ξέρω, πλέον, είπα. Δεν μπορώ να σου απαντήσω.

Κι ύστερα κοιμήθηκα.

Με μια τόσο βαθιά και γεμάτη αγκάθια ανάσα,που ευχόμουν να με κρατήσει για όλο το βράδυ. 

αποχωρώ.
ήλι

xxx 

πόλη χίονι..

Όσο μ’ αγάπησες τόσο σε πρόδωσα

Όσο με πρόδωσες σ’ είχα αγαπήσει

                              Όσο με άφηνες τόσο σε άφηνα

Κι όσο με μίσησες με έχω μισήσει...

Κλείνω τα μάτια και βλέπω το αύριο

Κι είναι ένα αύριο δίχως εικόνες

Ίσως να ζει η αγάπη μεθαύριο

Ίσως περάσουν κι αυτοί οι χειμώνες

Είναι η πόλη μας τώρα πια φάντασμα

Μοιάζει με πίνακα που έχει ξεβάψει

Κι έχει απομείνει μονάχα η θάλασσα

Να μου θυμίζει ότι έχω ξεχάσει

Έτσι κοιτάζω την πόλη που αγάπησα

Όταν σε είχα σε αυτή συναντήσει

Έτσι κοιτάζω την πόλη που άφησα

Όταν στην άβυσσο μ’ είχες αφήσει...

#43

ηλιάνα.

...''μέσα απο τις σταγόνες.''

   


Ήταν από αυτές τις βροχερές μέρες σήμερα.Μου αρέσει η βροχη.Κρύβει μια μελαγχολία.Ίσως να μαι ανόητα ρομαντική.Μου αρέσει να βγαίνω έξω και να κοιτάω τον ουρανό.Απίστευτο το πως εμφανίζονται από το πουθενα εκατομύριες κλωστές από νερο.Μου αρέσει ο ήχος της.. Με ηρεμεί.Δε με νοιάζει να βρέχομαι.. Άνοιξα τα πατζούρια και κοίταξα ψηλά.Όλα ήταν γκρι.Τα φύλλα έσταζαν ακόμα..
   Όλη αυτή η ατμόσφαιρα με κάνει και αναπολώ.Ένιωθα γαλήνια και ανησυχητικά ήρεμη. Δεν είχα διάθεση να μιλήσω μου αρκούσαν οι σκέψεις μου.Ο κρύος καιρός κάνει το δέρμα μου να φαίνεται ακόμα πιο χλωμό από ότι είναι.Σου άρεσε αυτό. Πονάει όταν πνίγεις όσα νιώθεις. Έχω την ανάγκη να φωνάξω, αλλά δεν έχω την δύναμη να το κάνω..


Δεν το κατάλαβα αλλά αποκοιμήθηκα.Είχα το πρόσωπο σου στο μυαλό μου κι αυτό αρκούσε. Ξύπνησα το πρωι. Η μέρα ήταν ακριβώς ίδια...
Ήταν όλα τόσο καθαρά.Γι αυτό μου αρέσει.Ξεθολώνει τα πάντα. Αφήνει μια διαύγεια. 
  Η μέρα κύλησε ομαλά κατέληξα εξουθενωμένη κάτω από τα σκεπάσματα. Πριν αφεθώ μια σκέψη πέρασε το μυαλό μου.Μια διαπίστωση καλύτερα.       Συνειδητοποίησα  αυτό που η ίδια απέφευγα.Ήμουν αμετάκλητα και επικίνδυνα ερωτευμένη.

...''κι αν πονάω, δεν πειράζει, σε βλέπω μέσα απο τις σταγόνες''


και τρελαίνομαι στην ιδέα οτι φεύγεις.
να προσέχεις.
ήλι σου.

my top 10 darlings.

Το νερινάκι με το όμορφο χαμόγελο, με έβαλε στα τοπ τεν της.Και την ευχαριστώ πολύ που με τίμησε γι αυτό!
η αλήθεια είναι πως ήταν για τις στιγμές του 2011, αλλά άργησα.έτσι λοιπόν, θα τροποποιήσω λίγο το παιχνιδάκι και θα πώ τα τοπ τεν μου για τώρα.


so loves. ταραν ταταραααν:::

1. αγαπημένη στιγμή: όταν ήρθε ένα πολύ αγαπητό μου πρόσωπο.Tο καλύτερο δώρο χριστουγέννων,(που το στεναχώρεσα και του ζητάω συγνώμη) κι όταν είδα επίσης ένα άλλο πολύ αγαπητό μου πρόσωπο, να έχει το πιο όμορφο χαμόγελο, από μία άλλη άφιξη!
2. αγαπημένο άρωμα: χμμ..για την ώρα το burberry brit
3. αγαπημένο φαγητό: μάλλον κοτόπουλο.όπως και να'ναι. 
4. αγαπημένο γλυκο: οτιδήποτε περιέχει την λέξη σοκολάτα.δεν λέω όχι.
5. αγαπημένο ποτό.: καϊπιρίνια με φράουλα, ή κοσμοπόλιταν ή κιουι λεμονι..τα φρουτωδη τέλος πάντων
6. αγαπημένο βιβλίο. εχω πολλάάά αγαπημένα.Tο τελευταίο που διάβασα ήταν το ''twilight new moon'' απο την stephanie meyer (συνήθως δεν διαβάζω τέτοιου είδους αλλά κάτι έχω πάθει τελευταία.)
7. αγαπημένο τραγούδι: το ''set fire to the rain'' απο την Adele
8. αγαπημένη σειρά: το ''pretty little liars'' έχω πορωθει!και η ζωή της άλλης φυσικά.
9. αγαπημένη έξοδος: αυτή της πρωτοχρονιάς
10. αγαπημένη διαδρομή: όταν φεύγωγια την Αθήνα. Αγαπάω οτιδήποτε σχετίζεται με αυτή την πόλη!

και θέλω λοιπόν κι εγώ φίλοι μου τα δικά σααας!


αλλάζοντας*


 iLiAs


Lyriel


 Xrusafh


 Leviathan


ΝΥΧΤΟΛΟΥΛΟΥΔΟ


Sleepless


 Summertime Blues


 Ziggymars


Ερωτευμένη Σχιζοφρενής


e-Apenanti


Δaνaη


Magic dreams


Barbara


ΛΙΑΚΑΔΑ


Dark13Sun


 Μικρό Ξωτικό


Κωνσταντίνος Μπούτζουκας


Κάποια*

2012, here I come!

Αλλη μια χρονιά λοιπόν έφτασε στο τέλος της.

Δεν μπορώ να μην το παραδεχθώ ότι το 2011 ήταν μια άθλια χρονιά.

Κι όμως δεν θα άλλαζα τίποτα σε αυτήν.

Έχω αρχίσει και πιστεύω το κλισέ οτι ''όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο''

Σε ορισμένες περιπτώσεις βέβαια ακόμα τον ψάχνω.

Έφτιαξαν φιλίες, χάλασαν φιλίες, γεννήθηκαν έρωτες, χάθηκαν έρωτες..

πρωτόγνωρες στιγμές..Αισθήματα, που κράτησαν λίγο.Άγχοι πιέσεις, χαμόγελα και ζεστές αγκαλιές.Ωραία φιλιά χωρίς όμως νόημα, και λόγια που τα πήραμε πίσω.

Γενικότερα λοιπόν ήταν πολύχρωμη χρονιά.Όλοι αλλάξαμε.Κοιτάμε πίσω και αν και όλα ήταν τόσο κοντινά, μας μοιάζουν μακρινά..

Δεν έχω να ευχηθώ τίποτα το ιδιαίτερο.

εύχομαι το 2012..... 

Να μην καταστραφεί ο κόσμος.Να συνεχίσουμε να κάνουμε όνειρα, να περνάμε καλά, να χαμογελάμε, και ο χρόνος αυτός να μας επιφυλασσει  μονο χαρούμενεσ μερες..Να έχουμε ατομα δίπλα μας που μας αγαπάνε, μασ στηρίζουν, γιατί αυτό είναι από τα σημαντικότερα πραγματα στην ζωη μας.Tελος καλη επιτυχια στα παιδια που δίνουν φέτος.ευχομαι να πραγματοποιηθουν ολα τους τα ονειρα και μετα απο εναν δυσκολο χρονο να δικαιωθουν

φιλακια πολλα και χαρουμενο 2012 

''...χωρίς εσένα''

Όμως ξέρω μια μέρα,ίσως χρόνια μετά,

θα μετρήσω ξανά τα σπασμένα,

χωρίς εσένα, χωρίς εσένα.

Τα φτερά μου θα απλώσω και θα φτάσω ψηλά,

να κοιτάζω τα ξεθωριασμένα,

χωρίς εσένα, χωρίς εσένα.

Όταν μένει σημάδι, από ψεύτικο χάδι,

ξενυχτά μια πληγή,

πάλι ως την αυγή.

Μοναξιά το λιμάνι, σ’ αγαπώ μα δε φτάνει,

ήλιος δε λέει να βγει

μες στη νύχτα μου αυτή..

-για την φίλη μου που με νιώθει και την αγαπώ πολύ-

ήλι.

it was the night before christmas....

  
Παραμονή Χριστουγέννων λοιπόν σήμερα.
ο καιρός το έπαιξε καλός και σταμάτησε η βροχή.Tρελαίνομαι για παγωμένο καιρό και μπλέ ουρανό.
Ήρθε το αδερφάκι μου, κατεβήκαμε κάτω.Τα χέρια όλων ήταν γεμάτα σακούλες σακουλάκια, δώρα όλο κορδέλα και χρυσόσκονη.
Όμορφες εικόνες.
  Θυμάμαι την παραμονή Χριστουγέννων όταν ήμουν μικρή.Ήταν η αγαπημένη μου μέρα.Εκείνη και η επόμενη φυσικά.
Η μαμά μου διάβαζε το ''night before christmas'' κάθε χρόνο, ένα βιβλίο από τότε που ήταν κ εκείνη μπεμπέ. Οι σελίδες έχουν αρχίσει να φεύγουν. Αλλά οι όμορφες εικόνες του κλασσικού παραμυθιού δεν έχουν αλλοιωθεί καθόλου..Καμία σχέση με τα σημερινά παραμύθια.
Κάθε βράδυ λοιπόν πριν κοιμηθώ.
Αφήναμε κ ένα πιατάκι με διάφορα μελομακαρονάκια κουραμπιεδάκια σοκολατάκια κ ενα ποτήρι γάλα, για τον Αι-Βασίλη. Φυσικά σηκωνόμουν από το χάραμα, πρώτη πρώτη κ έβλεπα τα φωτάκια του δεντρου αναμμένα, κ από κάτω δώρα, πολλάάά δωρα, και το πιατάκι άδειο με λίγα μόνο ψίχουλα, έτσι, αποδεικτικά στοιχεία της παρουσίας του.
Βέβαια μου ήταν πολύ περίεργο που σε εμάς ο Αι-Βασίλης ερχόταν Χριστούγεννα και σε όλα τα άλλα παιδάκια της Ελλάδας ερχόταν πρωτοχρονιά, αλλά ο παππούς μου έλεγε πως εμείς πάμε με τα αμερικάνικα ωράρια..(μυρτώ μην σχολιάσεις δεν φταίω!)
πόσο μου λείπει.
Τέλος πάντων, τα χρόνια περνάνε και η κάθε παραμονή είναι διαφορετική.. Δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί αυτή, εύχομαι πάντως να είναι από της καλές.


καλά Χριστούγεννα λοιπόν σε όλους,
και να θυμάστε πως το ομορφότερο δώρο δεν τυλίγεται, είναι μέσα μας 

xxxx